Słudzy Koffu ponaglali, drużyna spoglądała na siebie i rozważała możliwości. Aram czuł się silny swą Magią, dla Salvinusa Magia była zarówno wybawieniem jak i przekleństwem, czas był dlań najważniejszy. Issija cieszyła się w duchu, na spotkanie z bratem, ściskała w dłoni żeleźce włóczni – mogło jej pomóc w misji. Rami czuł euforię – wewnętrzna siła płynąca od Trzynastu wypełniała jego mięśnie, wzmacniała jego myśli – niestety jego ukochany łuk nie był w pełni sprawny, zbroja uległa zniszczeniu…
